همان بازوهاى به ريسمان بسته با مردم سخن گويند و خطبه‌ها ايراد نمايند . اين وظيفهء آنهاست كه حكومت يزيد را در برابر اجتماع و ملت به محاكمه بكشند و آشكارا محكوميت و رسوايى و ننگ آن را ثابت كنند . آنها هستند كه بايد صورت واقعى و ماهيت فاجعهء طف را از دستبرد و تحريف حكومت حفظ كنند و با همان قداست و عظمت آن را در برابر نسلهاى اسلامى قرار دهند . آنها دستگاههاى ضبط حسينند و بايد نداهاى روح‌بخش امام را با همان سوز و گداز و جذابيّت خاص آن به گوش انسانها و ملتها برسانند . با اين حساب ، وظيفهء خاندان حسين عليه السّلام حياتى است و بايد با دقت و مراقبت خاصى انجام گيرد . حادثهء دردناك كربلا هر چند كافى است كه به تنهايى شديدترين خشم و نفرت خلق را عليه دودمان آل اميه سخت تحريك كند و پاك‌ترين احساسات و عواطف امت را به سوى حسين عليه السّلام و خاندان عزيزش معطوف دارد ، اما خطرى بزرگ كه به سختى آن را تهديد مىكند ، امكان تحريف آن به وسيلهء دستگاه حكومت است . اينجا تنها كاروان اسيرانند كه مىتوانند آن تهديد را خنثى كنند و اجازهء چنين خيانتى را به ابو سفيانيان ندهند . مسئوليت بزرگ و مهم اين زنان و كودكان اين است كه در لباس سوگوارى ، عزادارى ، گريه كردن ، ضجّه زدن خاطرهء كربلا را زنده نگه دارند و با بيان خيانتها و فجايع رسوايى كه دستياران يزيد در آن بيابان انجام دادند ، امت را در جريان آن حوادث آن گونه كه هست ، قرار دهند . اكنون ما به خواست خداوند در صدديم روشن سازيم كه چگونه اسراى اهل بيت توانستند با استفاده از فرصتهاى مناسب ، اجتماع اسلامى را از هدف مقدس سالار شهيدان آگاه سازند و از اين راه آن نهضت خونين را به ثمر برسانند . هدف ما در اين قسمت ( همانند بخش اول و دوم ) شرح همه پيشامدها و نقل تمام حوادثى كه در طول راه انجام گرديده نيست ، بلكه مقصود تنها بررسى كارهايى است كه توسط آن اسيران ، به منظور رسوا كردن حكومت و به ثمر رساندن نهضت انجام گرديده است . ما در اين قسمت بيشتر به بحث و توضيح دربارهء خطابه‌ها و سخنرانيهايى كه توسط خواهران و فرزندان حسين عليه السّلام ايراد گرديده و واكنش شديد آنها از نظر حكومت و افكار امت مىپردازيم .